กว่าจะเป็นดาว ตอน เด็กปากน้ำโพ

ปี ฉลู 2516 เดือนธันวาคม วันที่ 14ศุกร์

ย้อนไปจนเมื่อครั้งผมจำความได้ ผมเกิดในครอบครัวขยาย

แบบไทยแท้ๆ ที่เมืองปากน้ำโพ จว.นครสวรรค์

คุณปู่ผม นายอำนวย  ชาติสุทธิ์ เป็นอาจารย์ใหญ่ คุณย่าฉาย  ชาติสุทธิ์

เป็นแม่ค้าเปิดร้านอาหารอยู่ที่วัดเขา ข้ามสะพานเดชาติวงษ์ไป

คุณพ่อผมมีพี่น้อง ถึง 6 คนด้วยกัน

คนเล็ก อายุไล่เลี่ยกับพี่ชายของผมเลย

ครอบครัวของเราใหญ่มากๆ

ผมเกิดและใช้ชีวิตในวัยเด็ก ในเมืองนั่นเอง

โดยคุณพ่อผมเป็นครูประชาบาล พบรักกับคุณแม่ ที่ อ.หนองบัว

แล้วก็ย้ายไปสอนที่ โรงเรียนแห่งหนึ่งใน อ.โกรกพระ

ในคราวแรกๆคุณพ่อผม ก็เทียวไป ทำงาน นานๆจะกลับเข้ามาครั้ง

แต่ก็คงไม่มีอะไรพิเศษ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป

พ่อผมเกิดตกหลุมรัก ชีวิตชนบทแบบบริสุทธิ์ ที่ อ.โกรกพระเข้าให้แล้ว

ท่านได้อพยพไปตั้งครัวเรือน ที่หมู่บ้านกระจังงาม

อ.โกรกพระ จว.นครสวรรค์

ส่วนผมเมื่อเข้าสู่วัยเรียน

คุณแม่พิมพ์  ชาติสุทธิ์ ได้พาไปสมัครเรียนที่โรงเรียนประชานุเคราะห์

ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากบ้านคุณปู่  คุณย่า

ยังจำวันที่ไปสมัครเรียนวันแรกได้แม่นยำ

คุณครูที่รับสมัครจะให้ผมเริ่มเรียน ชั้นอนุบาล 1

แต่คุณแม่ผม เป็นห่วงว่าผมมาเรียนช้าไปปีนึง

จะเป็นเด็กโข่ง ก็เลยต่อรองให้เรียนอนุบาล 2 ตามอายุ

คุณครูก็ไม่ยอมบอกว่าไม่เรียนตามชั้นจะอ่านไม่ออก

แม่ผมก็เถียงไปว่า ลูกชั้นอ่านหนังสือพิมพ์ได้แล้ว

คุณครูแลยบอกว่า  ไหนเอามาอ่านซิ ถ้าได้ไปเรียนอนุบาล 2 เลย

ผมก็เลยอ่านหนังสือพิมพ์ให้ฟัง

คุณแม่ผม เป็นคนสอนผมอ่านหนังสือเอง

คุณแม่ของผม ท่านมีโอกาสเรียนน้อยแค่ ป.4 ภาคบังคับเท่านั้น

แต่การเรือน การดูแลบ้าน ข้าวปลาอาหาร พร้อมสรรพ

ดูจากความอ้วนพี ของคุณพ่อผมก็ได้เป็นใบรับประกัน

ผมจึงตั้งคำมั่นไว้ว่า

"หากหาเมีย ดี เก่ง ได้ไม่เท่าคุณแม่ของผม ไม่มีซะดีกว่า"

(สงสัยผมจะตั้งมาตราฐานไว้สูงไป)

เมื่อคุณพ่อกับ คุณแม่ (ตอนนั้นยังน้องสาวยังไม่เกิดที)

ไปสร้างครอบครัว ที่ บ้านกระจังงาม(ชื่อเดิมกระจังหัก)

ผมก็ยังต้องเรียนที่ โรงเรียประชานุเคราะห์

เรื่อยมาจนจบชั้นประถมปีที่ 6

ไม่อยากจะคุย ผมเรียน ได้ที่ 1 ทุกชั้นจนจบ ป.6

ชีวิตก็ไม่มีอะไรมากมาย

ผมจะไปเที่ยวพักที่บ้าน ที่โกรกพระ เฉพาะช่วงปิดเทอม

ที่นั่น ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีประปา

ชาวบ้าน อยู่กันตามวิถีชนบท สวยงาม

ทำนา ปลูกข้าว น้ำท่าอุดมสมบูรณ์

ผมเริ่มรับรู้ได้ ถึงสาเหตุที่คุณพ่อผมหลงไหล

ความหอมหวานของชนบท

และแล้วผมก็ได้มาเกลือกกลิ้งอยู่บนความหอมหวานที่ว่า

(แล้วว่างๆผมจะมาเล่าต่อครับ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s