“ดีใจทำไม ที่ต้องไป ทำงาน 3 จว.ชายแดนใต้”

 
df3476488a31fecabdf573c227963e8a_VAGUE_med 
 
(ตื่ง  ตื่ง  ตื่ง……ใต้ ซา หงบ แล้ว ๆ )
 
"ผมดีใจมากๆ   เมื่อรู้ว่าต้องไป ปฏิบัติหน้าที่ ใน3 จว.ชายแดนภาคใต้"
 
 
ผม ไม่ได้บ้า …….นะคร๊าบ
  
ผมรู้สึกดีอย่างว่า นั้น จริง ๆ ครับ  
 ขอยืนยัน
เรื่องนี้เกิดขึ้นเนื่องจาก
ผม พร้อมกับข้าราชการตำรวจ ทั้งชั้นสัญญาบัตร และชั้นประทวน ทั่วประเทศ
รวม 107 นาย
ได้รับคำสั่งให้ไปปฎิบัติหน้าที่ ในศูนย์ปฎิบัติการสำนักงานตำรวจแห่งชาติส่วนหน้า 
(ศปก.ตร.สน.)
ภาระกิจ เพื่อรักษาความสงบสุข 3  จังหวัดชายแดนภาคใต้ ยะลา ปัตตานี นราธิวาส
ซึ่งจะได้รับคำสั่งให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามความรู้ความสามารถ
ผมมีโอกาสได้ร่วมปฏิบัติหน้าที่ในส่วน"งานสืบสวนคดีสำคัญฯ "
 
 
ทันทีเมื่อทราบข่าว
  ผมเก็บข้าวของ เดินทางออกมาจาก  โรงพัก
สภ.คำตากล้า จว.สกลนคร
 
ทันที  ขอเน้น ว่า ทันที
โดยไม่มีอาการ เล้าหรือ ( คำกริยา หมายถึง งอแง.เซาะแซะ)อิดออด 
 
ดังวันที่จะ มารับตำแหน่ง สวป.
 
รู้สึกใจหาย 
ที่จะต้องจาก คำ-ตา-กล้า ไป แม้ จะเป็นเวลา สั้นๆ ……………………..
 
ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
 
ขอ ย้อน นิดนึง    คงไม่ลืมกันว่า
ผมเพิ่งได้รับการแต่งตั้ง ให้เป็น สวป.เมื่อ 16  ม.ค.51 นี่เอง
"ผมสาบานเลยว่า ไม่ได้สมัครใจที่จะเป็น สารวัตร ตามโครงการ ลด แลก แจก แถม ของ อดีต..( ขอสงวนนาม)"
หรือโครงการ "ทำลายสถาบันครอบครัวของ ตำรวจ โดยหลอก ให้ ไปเป็นสารวัตร ไกล"
ต้อง ระเห็จ  ออกมาจาก นครบาล ระยะทาง 700 กว่า ก.ม.
ระยะทาง นั้นเรื่องเล็ก   แต่ที่สำคัญ 
ผมต้องพรากจากงานด้านสืบสวนที่ผม รัก ศรัทธา  มุ่งมั่น ทุ่มเท มาตลอดชีวิตงานของผม
ผมคิด เสมอว่า คนเรา มีความสุขที่ได้ทำงานที่เรารัก อยู่กับคนที่เรารัก
ใครๆ คงจะคิดว่าผมยึดติด ที่นครบาลหรือ ภูธร …ปล่าวเลย
สำหรับผม ที่ไหน ก็ได้ ขอแค่ให้ได้ทำงานที่เรารัก เราศรัทธา ชีวิต ก็มีความสุขแล้ว
 
แต่ "ที่ไหน" ขอผม ตราวนี้ ต้องเดินทางต่อไปอีก
เกือบ 2000 ก.ม. สุดชายแดนสยาม
 
ระยะเวลา 3  เดือน
ใน หน้าที่ สวป.คำตากล้า
 เพียงพอที่จะทำให้ผมหลงรัก และ เข้าใจ ตำรวจ  ,ชาวบ้าน คำตากล้า
ผมสารภาพว่ามี ช่วงชีวิต ที่มีความสุขกับงาน มากๆ
แต่………ผมไม่ได้เกิดมาเพิ่องานพัฒนา ,งานมวลชนสัมพันธ์
 
ช่วงนี้   
เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผม 
รวดเร็ว กระชั้น ราวกับ ละคร ชิงรัก หักบท  ช่วงหัวค่ำ หลังข่าว
ที่ช่างรวบรัดเหลือเกิน  จนห้ามพลาด แม้แต่ตอนเดียว
คนอะไร(วะ) ขับรถไม่มีหลังคา ตัวข๊าว…ขาว
 
  
ย้อนไป 2-3 ปี ที่ผ่านมา 
 
ผม เคยสมัครใจที่จะไปปฎิบัติหน้าที่ นี้ ร่วมกับ  พล.ต.ต.สฤษฎ์ชัย  เอนกเวียง ผบก.ฯ  สุภาพบุรุษนักสืบ ที่ผม สุดเคารพรัก
แค่ติดขัดหลายด้าน  แม้ไม่ได้ร่วมภาระกิจกับท่าน  ท่านยังได้กำชับว่า ให้ยึดมั้นปฏิบัติหน้าอย่างเต็มที่ โดยทิ้งท้ายไว้ว่า
 
"รักษามาตราฐานไว้  หากเราเจ๋งจริง สักวัน ผู้บังคับบัญชา จะได้เรียกใช้งาน"
 
 ณ เวลา นี้ ผมรู้สึกดี ที่
 "สักวัน"  ที่ผมรอคอย กำลังจะมาถึง
 
 
ที่สำคัญ วันนี้ ผม เป็น สารวัตร แล้ว
เลย ปราศจาก ข้อ ครหา ไม่มี เงื่อนไข ใดๆ  ว่า จะไปแสวง หา ลาภ ยศ ตำแหน่ง  จากการปฏิบัติหน้าที่  ดังกล่าวคราวนี้
 
 
 ถามผม
 ว่ากลัวมั้ย กับข่าว ความรุนแรง ที่เกิด ถี่ยิบ ใน 3 จว. ตลอด ระยะหลายปีที่ผ่านมา
 
ตอบแบบ ไม่คิด เลย "กลัว"  และ ก็ "มากด้วย"
 
แต่มันยังเทียบไม่ได้กับการ กระสันต์..ที่จะได้ กลับไปทำงาน  สืบสวน ที่ผมรัก และศรัทธา
 
ขอเป็น สักครั้ง ในชีวิต  ลูกผู้ชาย
 
"อย่าว่าแต่ 3 จว.ชายแดนใต้ ของไทย เลยครับ"
 
ต่อให้ไป
อิรัก หรือ ตะวันออกกลาง 
 
"ก็ บ่ หยั่น"
 
 
ขอเพียง แค่ ได้ กลับไปเป็น ……"นักสืบ"
 
……..ผมขอ แค่นี้ …….
 
แค่นี้
 
จริงๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s