……….สวรรค์มีตา ใยฟ้ารังแก……..

 
 
 
รางวัล  (สำหรับคนบาป)
 
 
 สิบปีเต็มๆ ที่ผม ทุ่มเท ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต เพื่อให้ได้ทำงานที่ผมรัก
 
ผมหลงไหล ได้ชื่น กับการเป็นนักสืบ
 
มีเหตุการณ์มากมาย ผ่านเข้ามา
 
ความรู้สึก ปิติ ภูมิใจ ขนพอง ตัวชา เหมือนลอยได้  ความสุขที่ ไม่สามารถบรรยาย เป็นคำพูด ได้ถูก
 
ทุกครั้งที่งานสำเร็จ
 
ไม่ว่าจะจับกุม คดี เล็ก ใหญ่
 
ผู้จำหน่ายยาเสพติด รายใหญ่ รายเล็ก
 
ยึดยาบ้าได้ เม็ดเดียว จนถึงมากสุด 7-8 แสนเม็ด หรือแม้แต่ โรงงานผลิตยาอีก็ยังเคย
 
ไม่เว้นแต่ วิสามัญ ผู้ค้ายา อันป็นบาป หนัก  ถึง  4  ครั้ง
 
มันเป็นความสุขที่ หอมหวาน ชวนหลงไหล
 
กว่าจะรู้ตัว ผม เสพความสุข นี้ เรื่อยมา จน เกินถอนตัว
 
เริ่มจากรู้สึกดี
 
เป็นการขวนขวาย  ดิ้นรน ที่จะได้ลิ้มรส ความสุขนั้น  มากขึ้นๆ
 
จนตอนนี้ผมสารภาพว่า ผมกลายเป็นคนบ้างาน
 
ผมเสพติด
 
เสพติดการเป็นนักสืบ
 
 
ถึงแม้ว่านักสืบ จะเป็นงานปิดทองหลังพระ ไม่เคยเห็นนักสืบ เติบโต ก้าวหน้า
 
ร่ำรวย มีหน้ามีตา
 
โดนรังแก ต่างๆ นา
 
ชีวิตครอบครัว ส่วนใหญ่ แตกสะบั้น หากใครได้ภรรยาที่ ไม่เข้าใจ
 
ผมก็ยังเลือกที่จะเดินเส้นทางนี้ เพราะเป็นทางที่ทำให้ผมได้พบกับความสุขที่ผมเสพติด
 
ผมปฏิเสธที่จะวิ่งเต้น เพื่อให้ได้ตำแหน่ง หน้าที่ หรือ ไปอยู่จุดที่มีเงิน
 
ไม่ใช่ว่า ทำไม่ได้ หรือ ทำไม่เป็น หรือ ไม่เคยทำ
 
ผมเคยทำแล้ว
 
ผลที่ได้
 
มันไม่ทำให้ผมมีความสุข ทำให้ผมเหมือนกับ เราต้องเสียคุณค่า ศักดิ์ศรี
 
เพื่อแลกกับสิ่งตรงนั้น
 
ถามว่าผมอยากได้ตำแหน่งมั้ย
 
ตอบได้เลยทันทีว่า
 
อยาก
 
แต่ถ้าให้ผมต้องไปวิ่งเต้น ก้มหัว ให้คนพวกนั้น  ผมไม่ทำ
 
ผมพอใจในสิ่งที่ผมเป็นอยู่
 
ผมภูมิใจกับตำแหน่งหน้าที่การงาน  ที่ผมเป็นอยู่อย่างมาก ถึงมากที่สุด
 
ผมมีความสุขที่ได้ทำงาน แม้จะไม่มีเงินเก็บ ไม่มีอะไรทรัพย์สมบัติอะไร
 
เงินเบี้ยเลี้ยงที่พอมี หมดไปกับการทำงาน
 
 
ทุกครั้งที่มีการแต่งตั้ง
 
จะมีคนมากมาย ถามผมด้วยการถากถาง เย้ยหยัน
 
ทำงานให้ตาย ไปเถอะ ไม่เห็นจะได้เป็นสารวัตรสักที
 
ผมไม่เคยโกรธคนเหล่านั้น
 
มันเป็นความจริง
 
 
 
ที่ผมทำงานเพราะไม่ได้ต้องการเป็นสารวัตร
 
ผมทำงานเพราะผมต้องการความสุขที่เกิดจากงาน
 
สุขแล้ว แค่ๆได้ออกไปทำงาน
 
เฝ้าจุด  สะกดรอย
 
แต่สุขสุดๆ หากงานสำเร็จ
 
ดาว
 
 
หากอยากเป็นสารวัตร ต้องวิ่งเต้น
 
ใครวิ่งเต้น ก็ได้
 
ไม่วิ่งเต้น ก็อด
 
ผมรังเกลียดการวิ่งเต้น  ดังนี้น ผมจะไม่สมควรได้เป็นสารวัตร
 
กุหลาบแดง
 
ผมจะยินดีกับน้องๆ ทุกคนที่ได้เลื่อนตำแหน่ง เกินผมไป ด้วยความจริงใจ
 
ผมพร่ำบอก แต่คงไม่ถึงกับสั่งสอน กับน้องๆที่ผมทำงานด้วยว่า
 
ต้องวิ่งเต้น  วิ่งเต้น  วิ่งเต้น
 
หากอยากก้าวหน้าในอาชีพตำรวจ
 
นาฬิกา
 
ในช่วงปีที่ผ่านมา
 
ยุคเศร้าที่สุดของตำรวจ  ในความเห็นของผม
 
ผมปฎิเสธโอกาศในการเลื่อนตำแหน่ง ที่มีเข้ามาทุกครั้ง  ไม่ใช่เพราะไม่อยากเป็น ไม่อยากได้
 
แต่เพราะที่ผ่านมาผม ใช้ทุกอย่างที่มีในชีวิต หมดไปกับการแสวงหาความสุข
 
ที่ผมเสพติดอยู่
 
ผมไม่พร้อมที่จะไป ตจว.
 
 
แต่อย่างว่า  ชีวิต ต้องเป็นไปตามที่ฟ้าลิขิต ดวงชะตาฟ้าคงกำหนดไว้หมดแล้ว
 
หลอดไฟ
คำสั่ง สตช.15/2551 ลง 15 ม.ค.2551
 
สายฟ้า ผ่า ลงมากลางหลังดดมา กลางวันแสกๆ แดดเเปลี้ยงๆ
 
ร.ต.อ.สุรพงษ์  ชาติสุทธิ์ ตำแหน่ง รอง สว.กลุ่มงานสืบสวน ศส.บช.น. ไปดำรงตำแหน่ง
 
สวป.สภ.คำตากล้า ภ.จว.สกลนคร
 
 
ไม่เคยคาดคิด ไม่มีการวิ่งเต้น แต่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นสารวัตร
 
 
เป็นเรื่องที่ดีมากๆ เรื่องนึงที่เกิดกับชีวิต นักสืบ ตัวเล็กๆ  ไม่มีเส้นสาย ไม่มีเจ้านาย ไม่มีเงินทอง
 
เป็นเรื่องที่น่ายินดี
 
เมื่อมองจากมุมที่คนทั่วๆไป มองเข้ามา
 
 
แต่ถามใจผม
 
ให้ผมต้องจาก สิ่งที่ผมทุ่มเม ทั้งชี้วิต เพื่อได้เป็น ได้ทำ
 
ที่ทำใจว่าไม่ได้เป็นสารวัตร ในหน่วยงาน ก็รู้สึกแย่มากๆ แล้ว
 
แต่นี
 
มันโดนถีบออก จากจุดที่ผมคิดว่าผมโอเค
 
 
 
อีกไม่กี่วัน ผมต้องอพยบ  ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ผมมี กับเศษเงิน อีกนิดหน่อย
 
ไปสกลนคร
 
 
ผมทำผิดอะไรมากมาย
 
ที่ผ่านมาผมไม่ได้เคยเรียกร้อง อยากมี อยากได้ อยากเป็นอะไร
 
ผมขอแค่ได้ทำงาน ที่ผมรักเท่านั้น
 
ไม่ต้องมาโปรโหมด สนับสนุน ส่งเสริมผม ก็ได้ ผมไม่อยากเป็นอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว
 
 
 
ผมดีใจนะ ที่สวรรค์ยังมองเห็น ผมบ้าง
 
ความดีที่เกิดจากการที่เราทำงานยังมีผลบ้าง
 
 
แต่ผมบอกไว้อย่างนึงนะ
 
 
ถึงแม้ผมจะต้องระหกระเหิน เร่รอ่น ลำบากขนาดไหน
 
แต่ไม่มีใครจะห้ามไม่ให้ผมทำในสิ่งที่ผม รัก  ศรัทธา ได้
 
ไม่มีใครเปลี่ยนใจผมได้
 
สายเลือดนักสืบมันซึมซับเข้าในสายเลือด แพร่ซ่านไปทั่วตัวผม โดยไม่รู้ตัว
 
ไม่มีใครพรากความเป็นนักสืบจากผมได้
 
 
 ในอนาคต
 
นักสืบ คงจะเหลือเพียงแค่ตำนาน เล่าขานให้คนสู่กันฟัง
 
 
 ที่แน่ๆวันนี้  ผู้กองเอ๋ แห่งศูนย์สืบสวน บช.น.เหลือเพียงอดีตไปแล้ว
 
 
จิตใจผมคงจะยึดมั่น สืบสาน จิตวิญญาณ งานสืบสวน  ไปตลอดชีวิตรับราชการที่เหลืออยู่
 
 
ผมก็จะขอเป็นนักสืบ
 
แม้จะเป็นนักสืบ คนสุดท้าย ก็ยอม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 

4 responses to “……….สวรรค์มีตา ใยฟ้ารังแก……..

  1. ไม่มีใคร…คิดแทนใครได้
    ควร…หรือไม่ควร
    คุ้ม…หรือไม่คุ้ม
    ต้องได้พบเจอและเรียนรู้…กับตัวเอง
    (สู่…สู่…เพื่อสิ่งที่ดีกว่า)

  2. 【-'๏'- น้ำฝน -'๏'- 】

    อดทนนะคะสิ่งดีๆ กำลังเข้ามาจะคอยเป็นกำลังใจให้
    สุขหรือทุกข์ไม่ได้อยู่ที่ใครทำแต่อยู่ที่เราเลือกจะทำ
    อย่าคิดมากพรุ่งนี้ฟ้าก็ใสแล้ว………แล้วทุกอย่างก็จะผ่านไป
     

  3. …ชีวิตคนเราไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
    …….เมื่อมีขวากหนามมา…ก็พยายามเดินข้ามไป…
    ….สิ่งที่คิดดี..ทำดี…จะนำไปสู่ความสำเร็ว…
    ถึงแม้ว่า…บางครั้งจะไปถึงช้า….
    กำลังใจดีมีชัยไปกว่าครึ่ง….
    สู้ๆๆ…ต่อไป…ไอ้มดแดง….
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s